"تائویوان مین"

"تائویوان مین"

"تائو یوان مین " در دوران سلسله امپراتوری "جین شرقی" در قرن چهارم میلادی زندگی میکرد وبنیادگذار گروه سرایندگان اشعار روستائی چین میباشد . وی تمام عمر به زندگی ساده و فقیر تن در داده و طبیعت را می پرستید لذا خصوصیات اخلاقی ایش حاکی از سادگی و با نزاکت ،روگردانی از ملاحظات سیاسی و مادی و رک و راست و بیپرده بودن مورد تحسین و تجلیل و علاقمندی دانشمندان و ادیبان قدیمی و کنونی چین قرار دارد.

"تائو کان " از اجداد این شاعر بنیادگذار کشور "جین " شرقی بود و پدر بزرگ و پدرش مقامهائی در دربار این کشور بودند . ولی در سن هشت سالگی "تائو یوان مین "از پدر خود محروم و در زندگی با مصایقی زیاد روبرو گردید. وی در جوانی برای کسب مقامی در دربار و موفقیت سیاسی تلاش کرده بود لکن چون دوران سلسله امپراتوری "جین شرقی "یک دوران پر اغتشاش بوده و مبارزات و کشمکش بین اشراف و شاهزادگان لاینقطع بوده و حکومت فاسد و ناتوان بود ،باین سبب "تائو یوان مین " درستکار و ساده روح پس از انکه در سن 29 سالگی مقامی در دربار بود و نتوانست فساد و تیرگی در صجنه سیاسی را تحمل کند،ازاین مقام استعفا داده و به زندگی منزوی در خانه پرداخت.

بعدها این شاعر در زندگی با مضایق روزافزونی دست به گریبان شده و با کشت وکاری در مزارع نتوانست اعضای خانواده خود را سیر کمد و بناچار در 41سالگی شهرستاندار "پن تسه " شد ولی بعلتیکه وی خصلتا مقام و قدرت و اموال را حقیر شمرده و از چاپلوسی و خوشرقصی در جلو مقامات بالابیزار بود ،بیش از 80 روز در این مقام نمیماند.

زندگی "تائو" در روستا بسیار سخت و دشوار بود و در 44سالگس آتش سوزی غیر مترقبه او را فقیرتر نمود. این بیت شعر مبنی بر اینکه در روزهای تابستانی از گرسنگی طویل رنج میبرم و در شبهای سرد زمستانی میخوابم بدون لحاف،درست تنکدستی این شاعر را نشان میدهد. معذالک "تائو یوان مین " از نظر معنوی وروحی آسوده خاطر و دلخوش بود و دراین دوران وی تعداد بیشمار اشعار در وصف زندگی روستائی را سرود . در این شعرها زندگی روستائی و مناظر طبیعی آن

برای اولین بار چون آماج مهم زیبائی شناسی تلقی شده وزندگی روستائی که وی آنرا به طرزعالی در نهایت مکمل و زیبا ترسیم میکرد، به یک پناهگاه روحی در دنیای دردناک واقعیات بدل شده بود. شاعر در سالهای پیری را در نهایت فقر و بینوائی گذراندو گاهی حتی برای امرار معاش به کدائی میپرداخت ولی با این حال او دعوت دربار را رد کرده ازمحافل مامورین گریخت . وی در کهولت ، نثری معروف بنام " حکایت درباره پناهگاه "تائو حوایوان " را برشته تحریر در آورد.وی دراین نثر یک جامعه تخیلی را تصریح کرد .


اطلاعات:
داخلی بین المللی اخبار ایران، افغانستان و تاجیکستان اقتصادی فناوری ورزشی
فرهنگی
اطلاعات فرهنگی مسلمانان علمی و بهداشتی سرگرمی ویدیو موسیقی فرهنگ چین
گردشگری
گزارش ویژه جهان امروز اطلاعات خدماتی دیگر سیمای چین
امبادلات چین و ایران
مبادلات چین و ایران رویداد مهم در تاریخ چین و ایران گزارش تصویری کارشناسان و دانشمندان نمایشگاه دستاوردها
ویدیو
ویدیو
عکس ها
تصاویر گلچین
دانشنامه چین                آموزش زبان چینی