صفحه کنونی:صفحه اصلی > متن

شهر آبی و کوهستانی وو نینگ

2019-05-07 15:14:03

شهر آبی و کوهستانی وو نینگ

شهر آبی و کوهستانی وو نینگ واقع در کرانه جنوبی رودخانه یانگ تسه، در میان هزاران کوه قرار گرفته است و به این ترتیب وقار و شکوه کوه‌ها، شخصیت و روحیه استوار وو نینگ را رقم زده است. زلالی و لطافت آب روان نیز آرامش و آسایش وو نینگ را شکل داده است. کوه‌های شهر وو نینگ به استان هونان و هوبیِ متصل می شود و آب‌های این شهر نیز به استان جیانگ سو و جه جیانگ می رسد. از دوران باستان تا کنون، شهر آبی و کوهستانی وو نینگ، مکان آمیختگی فرهنگ «شیانگ چو» با ویژگی جسوری و بی باکی در گفتار (فرهنگ ویژه استان هو نان و هوبیِ) و فرهنگ «وو یویه» با ویژگی ظرافت و شیرینی (فرهنگ ویژه استان جیانگ سو و جه جیانگ) است.

با نگاه به نقشه، شهر وونینگ در استان جیانگ شی همچون پروانه رنگارنگ رقصانی به نظر می رسد. رشته کوه با شکوه موفو در سمت شمال غربی شهر وونینگ قرار دارد و مانند دیوار دفاعی طبیعی از شهر حفاظت می کند. کوه جیو گونگ، یکی از شاخه‌های رشته کوه موفو، مانند توده یشم در حاشیه شهر وونینگ پراکنده شده ‌است. کوه بلند و شیبدار جیولینگ نیز مانند اژدهایی غول پیکر در جنوب شرقی شهر وونینگ جای گرفته است. این دو کوه مرتفع و بلند مانند دو بازوی بزرگ، شهر وونینگ را در آغوش خود گرفته اند. رودخانه زلال و شفاف شیوهه آرام، در میان این دو کوه جریان دارد. در دو طرف رودخانه، روستاها و شهرستان‌های رونق یافته وجود دارند و مناظر روستایی فوق العاده‌ای به چشم می خورد.  پس از آن که رودخانه شیوهه به سمت شهر وونینگ جریان می یابد، نامی جدید به خود می گیرد. مردم محلی آن را رودخانه نینگ هه نام‌گذاری کرده‌اند که به معنی رودخانه مردم وو نینگ است.

شهر آبی و کوهستانی وو نینگ

کوه‌های شهر وونینگ با شکوه و وقار است و بدین ترتیب، نوای «آوای طبل زن» (نام موسیقی محلی) به سبکی جسورانه خلق شده ‌است. آوای طبل زن را «طبل کار» هم می خوانند. برای شنیدن این آوا، یکی از هنرمندان طبلی کوچک را به کمر خود می بندد سپس با کوبش چوب به طبل، نوای آن را بلند می کند. همزمان با به صدا درآمدن طبل، برای فراخواندن توده مردم به شروع کار، آوازی هم خوانده می شود. با یادآوری این صحنه، بی دلیل، طبل کمربندی «آن سای» در فلات زمین زرد در شمال استان شآن شی را به یاد می آورم. البته این دو طبل با هم فرق دارند. طبلی که برای فراخوانی کار زده می شود، نوعی ابزار موسیقی هم هست که همراه با آن این آواز خوانده می شود: «بر فراز کوه جنوبی پیش از آن که پرندگان مهاجر شروع به آوازخوانی کنند، بوته های چای جای گرفته بر دامن کوه، جوانه های سبز خود را به رخ می کشند. در این سال دختران جوان دسته دسته جوانه های چای را می چینند و سال آینده شاید هر کدام به دنبال بخت خود رفته باشند» صدای روشن و تشویق کننده طبل و آواز گوشنواز و ساده، با عبور از مزرعه پهناور، به بالای تپه‌ها می رسد، سپس در دل ابرهای سفید درنگ می کند تا مردم با شنیدن آن انرژی بگیرند و بهتر کار کنند. مردم شهر وونینگ با این روش، عشق و اشتیاق خود را به کار و زندگی نشان می دهند. آوای طبل زن، نه تنها در شهر وونینگ رواج یافته بلکه همراه با گروه آواز و رقص استان جیانگ شی به خارج از کشور رسیده و در اروپای شرقی به نمایش گذاشته شده‌ و مورد پسند دوستان خارجی نیز قرار گرفته‌است. در سال 2008، در نخستین فهرست افزوده میراث فرهنگی غیر مادی ملی ثبت شده و به نمونه برجسته شهر آبی و کوهستانی وو نینگ تبدیل شده‌است.

امتیاز ویدیو ها

تقویم


اطلاعات:
داخلی بین المللی اخبار ایران، افغانستان و تاجیکستان اقتصادی فناوری ورزشی
فرهنگی
اطلاعات فرهنگی مسلمانان علمی و بهداشتی سرگرمی ویدیو موسیقی فرهنگ چین
گردشگری
گزارش ویژه جهان امروز اطلاعات خدماتی دیگر سیمای چین
امبادلات چین و ایران
مبادلات چین و ایران رویداد مهم در تاریخ چین و ایران گزارش تصویری کارشناسان و دانشمندان نمایشگاه دستاوردها
ویدیو
ویدیو
عکس ها
تصاویر گلچین
دانشنامه چین                آموزش زبان چینی